Przeziębienie, katar, infekcje układu oddechowego czy zapalenie gardła stanowią najczęstszą przyczynę wizyt u lekarza rodzinnego. Bardzo ważne jest ustalenie z jaką infekcją mamy do czynienia – wirusową czy bakteryjną. W zależności od typu infekcji dobierane jest odpowiednie leczenie.
Antybiotyki zwalczają jedynie bakterie, nie działają na wirusy. Istnieje również możliwość nadkażeń bakteryjnych jako powikłań po niedoleczonych infekcjach wirusowych.
90% chorób, z którymi udajemy się do przychodni rodzinnej, takich jak jak: przeziębienie, grypa, dolegliwości układu oddechowego są spowodowane wirusami, na które antybiotyki nie działają.
Top 3 infekcji, które "łapiemy" przy osłabieniu odporności
1. Przeziębienie
Objawy przeziębienia:
- wodnisty katar – zapchany nos
- kichanie
- kaszel, utrzymujący się nawet do 2-3 tygodni
- ból gardła, drapanie w gardle, chrypka
- uczucie rozbicia i bóle głowy
- czasami podwyższona temperatura, która utrzymuje się maksymalnie do 3 dni
CRP w przeziębieniu pozostaje najczęściej w normie (0-8 mg/L) lub jest lekko podniesione (do 40 mg/L). Za objawy przeziębienia odpowiedzialne są wirusy, których zidentyfikowano ponad 200! Leczenie przeziębienia ogranicza się do postępowania objawowego, w żadnym wypadku nie stosujemy antybiotyku!
2. Grypa
Objawy grypy:
- ból głowy oraz mięśni pleców i nóg
- wysoka gorączka – nawet do 40oC
- suchy kaszel
- katar i ogólne osłabienie
U niemowląt i dzieci dodatkowo może wystepować:
- senność – u dzieci poniżej 4 roku życia w około 50% przypadków
- apatia, niechęć do jedzenia
- objawy układu pokarmowego: wymioty, nudności czy biegunka
Grypa zazwyczaj przebiega stosunkowo łagodnie, ale w określonych grupach pacjentów, zwłaszcza po 65 roku życia może powodować komplikacje. Poziom CRP w przypadku grypy najczęściej nie wzrasta powyżej normy (0-8 mg/L). Ponadto, grypy nie należy leczyć antybiotykiem! Ustępuje po ok. jednym tygodniu.
3. Zapalenie gardła i migdałków

Ponad 70% (do 90%) zapaleń gardła wywoływanych jest przez wirusy.
Objawy zapalenia gardła:
- przekrwienie oraz obrzęk błony śluzowej gardła
- powiększenie migdałków
- powiększenie węzłów chłonnych szyi
- wydzielina ropna
CRP zmienia się w zależności od przyczyny infekcji gardła. Jeżeli powodem powstania zapalania gardła jest wirus (np. mononukleoza zakaźna) – CRP pozostaje w normie lub najczęściej nie przekracza 40.
Natomiast w przypadku infekcji bakteryjnej gardła (np. paciorkowcami) – CRP zazwyczaj jest wysokie i przekracza 40.
Czy po samych objawach rozpoznam przeziębienie i grypę?
Niestety objawy takie jak: ból gardła, obrzmienie migdałków podniebiennych, osłabienie, dreszcze, gorączka, kaszel czy katar – zarówno w przypadku zakażeń wirusowych, jak i bakteryjnych są bardzo podobne. Nie sposób więc odróżnić typu infekcji wyłącznie po objawach. Również gorączka może się pojawić zarówno przy infekcji bakteryjnej, jak i wirusowej.
Poziom CRP w przeziębieniu i grypie
Podczas chorób wirusowych, takich jak przeziębienie i grypa CRP jest w normie (poniżej 8 mg/L). Wyższy wynik CRP (powyżej 40 mg/L) lub wysoki (100 mg/L) i utrzymująca się gorączka przemawiają za rozwojem infekcji bakteryjnej. Wskaźnik CRP jest pomocny w rozpoznaniu rodzaju infekcji i co za tym idzie podjęciem „wycelowanych” działań leczniczych.
Skuteczne leczenie chorób z objawami typowymi dla przeziębienia i grypy powinno odbywać się po wykonaniu testu CRP.
Przeprowadzane przed wizytą u lekarza tzw. szybkie testy CRP dostępne w aptekach pozwalają w ciągu kilku minut samodzielnie określić poziom CRP, który dla zakażeń:
- wirusowych – jest w normie (poniżej 8 mg/L) lub niski, rzadko przekracza 40 mg/L
- bakteryjnych – jest wysoki, przekracza 40 mg/L, a w ciężkich infekcjach przekracza nawet 100 mg/L
Jeśli zależy Ci na skutecznym rozpoznaniu infekcji, przed podjęciem leczenia – wykonaj badanie CRP.
CRP podczas leczenia antybiotykiem – dlaczego warto kontrolować go więcej niż raz?
Większość pacjentów wykonuje test CRP tylko raz – przed wizytą u lekarza. Tymczasem poziom CRP to nie tylko narzędzie do diagnozy, ale przede wszystkim wskaźnik odpowiedzi na leczenie.
Antybiotyk działa – ale skąd ta pewność?
Jeśli po 48–72 godzinach od rozpoczęcia antybiotykoterapii CRP nie spada, może to oznaczać, że antybiotyk nie działa – np. bakteria jest oporna, dobrano zły preparat lub infekcja wymaga zmiany leczenia. Bez kontrolnego pomiaru CRP po prostu nie da się tego stwierdzić.
Tak powinna wyglądać prawidłowa ścieżka monitorowania infekcji bakteryjnej:
W dniu identyfikacji infekcji bakteryjnej test diagnostyczny wykazuje CRP powyżej 40 mg/L, co sugeruje infekcję bakteryjną. Wynik pomaga lekarzowi podjąć decyzję o antybiotyku.
Następnie wykonuje się pomiar kontrolny po 48–72h od wdrożenia antybiotyku. Wartość CRP powinna wyraźnie spadać. Brak spadku = sygnał, że leczenie może być nieskuteczne.
Kontrola po tygodniu – potwierdzenie wyzdrowienia. CRP w normie (poniżej 8 mg/L) potwierdza, że organizm pokonał infekcję. To bezpieczny moment na zakończenie antybiotykoterapii.
UWAGA! Nawrót objawów po kilku dniach to sygnał alarmowy. Kolejny pomiar CRP pozwala szybko ocenić, czy doszło do nowej fali infekcji lub nadkażenia bakteryjnego.
Jedna infekcja bakteryjna = minimum 2–3 pomiary CRP. Test w domu umożliwia monitorowanie leczenia samodzielnie – bez kolejki do laboratorium, bez dodatkowej wizyty, o każdej porze.
Najgroźniejsze powikłania po grypie
Najczęściej powikłania po grypie dotyczą układu oddechowego (powikłania płucne), lecz mogą również dotyczyć innych układów (powikłania pozapłucne).
Powikłania płucne po grypie to:
- pierwotne zapalenie płuc wywołane przez wirusa grypy (tzw. wirusowe zapalenie płuc)
- wtórne bakteryjne zapalenie płuc
- nadkażenie płuc patogenem atypowym
- zaostrzenie przewlekłych chorób płuc (astmy oskrzelowej lub POChP)
- niewydolność oddechowa i zespół ARDS (zespół ostrej niewydolności oddechowej)
Pozapłucne powikłania, dotyczą:
- serca – zapalenie osierdzia i zapalenie mięśnia sercowego
- mięśni – zapalenie mięśni i rabdomioliza (masywny rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych)
- układu nerwowego – encefalopatia, zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Powikłania grypy – kogo najczęściej dotyczą?
W grupie ryzyka wystąpienia powikłań grypy są:
- dzieci poniżej 5 roku życia (szczególnie dzieci młodsze niż 2 latki)
- osoby w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia
- kobiety w ciąży
- pacjenci mający inne schorzenia lub chorujący przewlekle (astma, mukowiscydoza, niedorozwój umysłowy, choroby serca, niedokrwistość, choroby nerek i wątroby, zaburzenia metaboliczne)
- pacjenci z upośledzeniem odporności na skutek długotrwałego leczenia glikokortykosteroidami lub infekcji wirusem HIV (AIDS)
- chorzy na nowotwory
- osoby otyłe
Bibliografia:
[1] Mrozińska M.: Przeziębienie-profilaktyka, leczenia. CZASOPISMO APTEKARSKIE Nr 11 (155) 2006.
[2] Wytyczne Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce, Profilaktyka i Leczenie grypy
[3] Albrecht P., Radzikowski A.: Współczesne standardy rozpoznawania i leczenia zakażeń dróg oddechowych, Katedra Pediatrii Akademii Medycznej w Warszawie.
[4] Sapilak B. i wsp.: Ocena przydatności oznaczeń białka C-reaktywnego metodami półilościową i ilościową w diagnostyce infekcji górnych dróg oddechowych, Family Medicine & Primary Care Review 2012, 14, 3: 431–433.
[5] Przybyłowski T.: Powikłania grypy, Medycyna po Dyplomie 2011(20); 11(188): 85-91.