Badania na kiłę – jak rozpoznać kiłę? | Diagnostyka kiły

Domowe testy diagnostyczne | LabHome

Tylko badania na kiłę z krwi potwierdzą infekcję Syfilis!

badania na kiłęRyzykowne zachowania seksualne stwarzają niebezpieczeństwo nabycia chorób wenerycznych, w tym niebezpiecznej kiły. Należy pamiętać, że tylko badania krwi w kierunku kiły dają pewność, że nie doszło do infekcji. Dowiedz się jak rozpoznać kiłę oraz jak wygląda diagnostyka kiły. W jaki sposób możesz wykonać test na choroby weneryczne.

Co się dzieje kiedy krętki kiły rozpoczynają wędrować po organizmie? W wyniku zakażenia krętkiem bladym układ odpornościowy produkuje specyficzne przeciwciała czyli cząsteczki, które mają na celu walkę z chorobą. To dzięki tej właściwości jesteśmy w stanie stwierdzić, czy nastąpiło zakażenie.

Aby dowiedzieć się jakie są przyczyny oraz objawy kiły – wejdź tutaj

W zależności od czasu trwania infekcji w krwi chorego znajdują się:

  • przeciwciała IgM – pojawiają się pod koniec 2 tygodnia od zakażenia
  • przeciwciała IgG – pojawiają się około 4 tygodnia od zakażenia

Czym są przeciwciała?

Do czasu rozwinięcia objawów infekcji u większości chorych można wykryć obydwie klasy przeciwciał – IgM oraz IgG. Badania serologiczne (stwierdzanie obecności przeciwciał) stanowią od stu lat podstawę diagnostyki laboratoryjnej kiły.

Jak rozpoznać kiłę – badania na kiłę w laboratorium medycznym

diagnostyka kiłyW rozpoznaniu kiły oprócz obrazu klinicznego (objawów choroby) oraz zebranego wywiadu lekarskiego, najważniejszą rolę odgrywają wyniki badań krwi, potwierdzających zakażenie krętkiem bladym (Treponema pallidum).

Aby wykonać badania na kiłę należy udać się do laboratorium medycznego w celu pobrania krwi. Wynik najczęściej otrzymujemy następnego dnia. Badania można wykonać również prywatnie – wówczas zleceniodawcą i płatnikiem jest pacjent. Dodatni odczyn serologiczny (wynik pozytywny testu na obecność przeciwciał) umożliwia prawdopodobne rozpoznanie kiły.

W diagnostyce kiły zastosowanie znajdują dwie grupy badań wykonywanych w laboratorium:

1. Mniej dokładne odczyny niekrętkowe

Klasyczne, nieswoiste które za pomocą antygenów lipidowych wykrywają reaginy kiłowe (badania RPR, USR, VDRL). Odczyny niekrętkowe wykrywają przeciwciała przeciwlipidowe klasy IgG i IgM, tworzące się w odpowiedzi na lipidy krętka – znajdują zastosowanie głównie w badaniach przesiewowych choroby.

Ze względu na niski koszt badania – oznaczenia te najczęściej wykonywane są przez laboratoria medyczne jako wstępna diagnostyka “jak rozpoznać kiłę”. Jednak ze względu na fakt, że są to metody nieswoiste i obarczone największym ryzykiem błędu zdarzają się:

  • wyniki fałszywie dodatnie, które dotyczą około 1% pacjentów i występują m.in.:

– w chorobach autoimmunologicznych
– w świeżym zawale mięśnia sercowego
– w czasie ciąży

  • wyniki fałszywie ujemne, które mogą wystąpić w zakażeniu HIV oraz u 1–2% chorych na kiłę II okresu, u których obserwuje się wysoki poziom przeciwciał

2. Czułe odczyny krętkowe 

Swoiste, obejmujące badania immunologiczne za pomocą których wykrywamy przeciwciała przeciwko krętkom bladym (badania TPHA, FTA-ABS, TPI, szybkie testy immunochromatgraficzne).

Ze względu na dużo większą wiarygodność wyniku, odczyny krętkowe stosuje się jako badania weryfikujące i potwierdzające wyniki odczynów niekrętkowych.

Diagnostyka kiły za pomocą domowych testów diagnostycznych

Badanie na kiłę z użyciem testu diagnostycznego z apteki to świetna alternatywa. Testy z apteki są bardzo czułe i dokładne. 

Badania w laboratorium oraz wizyty u lekarza bywają dla wielu osób krępujące, co potęguje słabą wykrywalność kiły. Dla wielu osób temat jest wstydliwy i krępujący. Dlatego rezygnują z wizyt w przychodniach oraz ośrodkach zdrowia.

Z pomocą przychodzą testy diagnostyczne do samokontroli zdrowia. Wśród nich jest również innowacyjny test na kiłę SYPH-Check-1®, który wykrywa obydwie klasy przeciwciał – IgM oraz IgG, co pozwala na wykrycie świeżej i przewlekłej infekcji.

Testy immunochromatograficzne wykonane w technologii point of care stanowią jedne z najdokładniejszych metod badania kiły, są bardzo czułe i wiarygodne. Są powszechnie dostępne w aptekach.

Test SYPH-Check-1® wykorzystuje badanie odczynu swoistego, a jego zasada opiera się na wykryciu reakcji antygen-przeciwciało.

Jest to badanie o wysokiej wiarygodności – wynoszącej 97,6%.

Test wykonuje się samodzielnie z krwi pobranej z nakłucia palca.

Zamów online domowy test na kiłę SYPH-Check-1®

jak rozpoznać kiłę

Testy do wykrywania przeciwciał są rekomendowane zarówno do badań przesiewowych, a także jako odczyny potwierdzające kiłę. Niestety wysoka cena ogranicza ich powszechne zastosowanie w naszym kraju jako badania rutynowo wykorzystywanego w diagnostyce laboratoryjnej.

Badanie za pomocą szybkich testów immunoenzymatycznych, takich jak SYPH-Check® od lat rekomenduje WHO (Światowa Organizacja Zdrowia).

WHO – The use of Rapid Syphilis Tests (www.who.int/tdr/publications/tdr-research-publications/use-rapid-syphilis-tests/en/index.html)
WHO – Diagnostics Evaluation Series No.1 – Laboratory-based evaluation of rapid syphilis diagnostics (www.who.int/tdr/publications/tdr-research-publications/sdi/en/index.html)

Testy point of care są istotne w strategii WHO mającej na celu globalną eliminację kiły wrodzonej oraz zapobieganie przenoszeniu kiły od matki do dziecka.

Należy pamiętać, że przyczyną rozpowszechnienia kiły jest brak wykonywania badań profilaktycznych! W ten sposób duża część z Nas naraża się na rozwój infekcji i jednocześnie nieświadomie zaraża inne osoby chorobą, której skutki dla zdrowia mogą być tragiczne.

Nie unikaj odpowiedzialności, upewnij się że jesteś zdrowy – wykonaj badania na kiłę w laboratorium medycznym lub skorzystaj z testu do samokontroli zdrowia!

Jak wykonać domowy test na kiłę SYPH-Check-1®?

Oceny gości
[Ilość ocen: 4 Średnia ocena: 3.8]

| Dowiedz się więcej

Kiła / Syfilis (Treponema pallidum) – co o niej wiemy?

Jakie są przyczyny oraz objawy kiły?

Bibliografia:

[1] Janier M. at all.: Europejskie zalecenia diagnostyczne i lecznicze dotyczące kiły 2014, Przegl Dermatol 2015, 102, 459–475.

[2] Serwin A, Chodynicka B. Diagnostyka serologiczna kiły – aktualne problemy i kontrowersje, PRZEGL EPIDEMIOL 2009; 63: 519 – 523.

[3] Serwin AB, Chodynicka B. Diagnostyka bezpośrednia kiły – współczesne standardy i kierunki badań. Przegl Epidemiol 2006;60:795-801.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *